pripísati
pripísati (što) svrš. 〈prez. prìpīšēm, pril. pr. -āvši, prid. trp. prìpīsān〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| pripisati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | pripišem |
| 2. | pripišeš |
| 3. | pripiše |
| množina | |
| 1. | pripišemo |
| 2. | pripišete |
| 3. | pripišu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | pripisat ću |
| 2. | pripisat ćeš |
| 3. | pripisat će |
| množina | |
| 1. | pripisat ćemo |
| 2. | pripisat ćete |
| 3. | pripisat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | pripisah |
| 2. | pripisa |
| 3. | pripisa |
| množina | |
| 1. | pripisasmo |
| 2. | pripisaste |
| 3. | pripisaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | pripisao sam |
| 2. | pripisao si |
| 3. | pripisao je |
| množina | |
| 1. | pripisali smo |
| 2. | pripisali ste |
| 3. | pripisali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam pripisao |
| 2. | bio si pripisao |
| 3. | bio je pripisao |
| množina | |
| 1. | bili smo pripisali |
| 2. | bili ste pripisali |
| 3. | bili su pripisali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | pripiši |
| množina | |
| 1. | pripišimo |
| 2. | pripišite |
| glagolski prilog prošli | |
| pripisavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| pripisao, pripisala, pripisalo | |
| pripisali, pripisale, pripisala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| pripisan, pripisana, pripisano | |
| pripisani, pripisane, pripisana | |
Definicija
| 1. | dopisati, zapisati uza što drugo |
| 2. | pridodati kome (bez pouzdanih dokaza) kakvo svojstvo, djelo, kuditi ili hvaliti bez dokaza [pripisali mu zločin] |
Etimologija
✧ pri- + v. pisati
