plàmtjeti
plàmtjeti () nesvrš. 〈prez. plàmtīm, pril. sad. plàmtēći, gl. im. plàmćēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| plamtjeti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | plamtim |
| 2. | plamtiš |
| 3. | plamti |
| množina | |
| 1. | plamtimo |
| 2. | plamtite |
| 3. | plamte |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | plamtjet ću |
| 2. | plamtjet ćeš |
| 3. | plamtjet će |
| množina | |
| 1. | plamtjet ćemo |
| 2. | plamtjet ćete |
| 3. | plamtjet će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | plamćah |
| 2. | plamćaše |
| 3. | plamćaše |
| množina | |
| 1. | plamćasmo |
| 2. | plamćaste |
| 3. | plamćahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | plamtio sam |
| 2. | plamtio si |
| 3. | plamtio je |
| množina | |
| 1. | plamtjeli smo |
| 2. | plamtjeli ste |
| 3. | plamtjeli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam plamtio |
| 2. | bio si plamtio |
| 3. | bio je plamtio |
| množina | |
| 1. | bili smo plamtjeli |
| 2. | bili ste plamtjeli |
| 3. | bili su plamtjeli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | plamti |
| množina | |
| 1. | plamtimo |
| 2. | plamtite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| plamteći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| plamtio, plamtjela, plamtjelo | |
| plamtjeli, plamtjele, plamtjela | |
Definicija
| 1. | gorjeti plamenom; buktjeti, plamsati |
| 2. | biti jako osvijetljen, jako sijati, svijetliti se, blistati, ispuštati čas jaču, čas slabiju svjetlost; plamsati |
| 3. | pren. osjećati snažno uzbuđenje, strast, zanos [plamtjeti od ljubavi; plamtjeti od bijesa] |
Etimologija
✧ vidi plȁmēn
