òbliti1
òbliti1 (koga, što) svrš. 〈prez. ȍblijēm, pril. pr. -īvši, imp. òblīj, prid. trp. oblìven〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| obliti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | oblijem |
| 2. | obliješ |
| 3. | oblije |
| množina | |
| 1. | oblijemo |
| 2. | oblijete |
| 3. | obliju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | oblit ću |
| 2. | oblit ćeš |
| 3. | oblit će |
| množina | |
| 1. | oblit ćemo |
| 2. | oblit ćete |
| 3. | oblit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | oblih |
| 2. | obli |
| 3. | obli |
| množina | |
| 1. | oblismo |
| 2. | obliste |
| 3. | obliše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | oblio sam |
| 2. | oblio si |
| 3. | oblio je |
| množina | |
| 1. | oblili smo |
| 2. | oblili ste |
| 3. | oblili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam oblio |
| 2. | bio si oblio |
| 3. | bio je oblio |
| množina | |
| 1. | bili smo oblili |
| 2. | bili ste oblili |
| 3. | bili su oblili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | oblij |
| množina | |
| 1. | oblijmo |
| 2. | oblijte |
| glagolski prilog prošli | |
| oblivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| oblio, oblila, oblilo | |
| oblili, oblile, oblila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| obliven / oblit, oblivena / oblita, obliveno / oblito | |
| obliveni / obliti, oblivene / oblite, oblivena / oblita | |
Definicija
zaliti, preliti tekućinom po čitavoj površini
Frazeologija
⃟ oblio (ga) je hladan znoj jako se prestrašio
Onomastika
♦ pr. (nadimačko): Òblijan (Opatija, Ivanić Grad)
Etimologija
✧ o (b)- + v. liti
