obèštetiti
obèštetiti (koga) svrš. 〈prez. obèštetīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. obèštećen, gl. im. obeštećénje〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| obeštetiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | obeštetim |
| 2. | obeštetiš |
| 3. | obešteti |
| množina | |
| 1. | obeštetimo |
| 2. | obeštetite |
| 3. | obeštete |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | obeštetit ću |
| 2. | obeštetit ćeš |
| 3. | obeštetit će |
| množina | |
| 1. | obeštetit ćemo |
| 2. | obeštetit ćete |
| 3. | obeštetit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | obeštetih |
| 2. | obešteti |
| 3. | obešteti |
| množina | |
| 1. | obeštetismo |
| 2. | obeštetiste |
| 3. | obeštetiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | obeštetio sam |
| 2. | obeštetio si |
| 3. | obeštetio je |
| množina | |
| 1. | obeštetili smo |
| 2. | obeštetili ste |
| 3. | obeštetili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam obeštetio |
| 2. | bio si obeštetio |
| 3. | bio je obeštetio |
| množina | |
| 1. | bili smo obeštetili |
| 2. | bili ste obeštetili |
| 3. | bili su obeštetili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | obešteti |
| množina | |
| 1. | obeštetimo |
| 2. | obeštetite |
| glagolski prilog prošli | |
| obeštetivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| obeštetio, obeštetila, obeštetilo | |
| obeštetili, obeštetile, obeštetila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| obeštećen, obeštećena, obeštećeno | |
| obeštećeni, obeštećene, obeštećena | |
Definicija
nadoknaditi, namiriti štetu kome; odštetiti
Etimologija
✧ obez- + v. šteta
