opovrgávati
opovrgávati (što) nesvrš. 〈prez. opovẕgāvām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| opovrgavati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | opovrgavam |
| 2. | opovrgavaš |
| 3. | opovrgava |
| množina | |
| 1. | opovrgavamo |
| 2. | opovrgavate |
| 3. | opovrgavaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | opovrgavat ću |
| 2. | opovrgavat ćeš |
| 3. | opovrgavat će |
| množina | |
| 1. | opovrgavat ćemo |
| 2. | opovrgavat ćete |
| 3. | opovrgavat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | opovrgavah |
| 2. | opovrgavaše |
| 3. | opovrgavaše |
| množina | |
| 1. | opovrgavasmo |
| 2. | opovrgavaste |
| 3. | opovrgavahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | opovrgavao sam |
| 2. | opovrgavao si |
| 3. | opovrgavao je |
| množina | |
| 1. | opovrgavali smo |
| 2. | opovrgavali ste |
| 3. | opovrgavali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam opovrgavao |
| 2. | bio si opovrgavao |
| 3. | bio je opovrgavao |
| množina | |
| 1. | bili smo opovrgavali |
| 2. | bili ste opovrgavali |
| 3. | bili su opovrgavali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | opovrgavaj |
| množina | |
| 1. | opovrgavajmo |
| 2. | opovrgavajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| opovrgavajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| opovrgavao, opovrgavala, opovrgavalo | |
| opovrgavali, opovrgavale, opovrgavala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| opovrgavan, opovrgavana, opovrgavano | |
| opovrgavani, opovrgavane, opovrgavana | |
Etimologija
✧ vidi opòvrgnuti
