opòvrgnuti
opòvrgnuti (opòvrći) svrš. 〈prez. opòvrgnēm, pril. pr. -ūvši, prid. trp. opòvrgnūt〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| opovrći | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | opovrgnem |
| 2. | opovrgneš |
| 3. | opovrgne |
| množina | |
| 1. | opovrgnemo |
| 2. | opovrgnete |
| 3. | opovrgnu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | opovrći ću |
| 2. | opovrći ćeš |
| 3. | opovrći će |
| množina | |
| 1. | opovrći ćemo |
| 2. | opovrći ćete |
| 3. | opovrći će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | opovrgoh |
| 2. | opovrže |
| 3. | opovrže |
| množina | |
| 1. | opovrgosmo |
| 2. | opovrgoste |
| 3. | opovrgoše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | opovrgao sam |
| 2. | opovrgao si |
| 3. | opovrgao je |
| množina | |
| 1. | opovrgli smo |
| 2. | opovrgli ste |
| 3. | opovrgli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam opovrgao |
| 2. | bio si opovrgao |
| 3. | bio je opovrgao |
| množina | |
| 1. | bili smo opovrgli |
| 2. | bili ste opovrgli |
| 3. | bili su opovrgli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | opovrgni |
| množina | |
| 1. | opovrgnimo |
| 2. | opovrgnite |
| glagolski prilog prošli | |
| opovrgavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| opovrgao, opovrgla, opovrglo | |
| opovrgli, opovrgle, opovrgla | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| opovrgnut, opovrgnuta, opovrgnuto | |
| opovrgnuti, opovrgnute, opovrgnuta | |
Definicija
(o)poreći, osporiti, pobiti
Etimologija
✧ o (b)- + po (b)- + v. vrgnuti
