pȃndža
pȃndža ž 〈G mn -ā/-ī〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | pandža |
| G | pandže |
| D | pandži |
| A | pandžu |
| V | pandžo |
| L | pandži |
| I | pandžom |
| množina | |
| N | pandže |
| G | pandža / pandži |
| D | pandžama |
| A | pandže |
| V | pandže |
| L | pandžama |
| I | pandžama |
Definicija
| 1. | oštar, zavinut rožnat nokat u mnogih ptica i životinja uopće |
| 2. | ekspr. pren. čovjekov nokat, kada se dugo ne obrezuje i čisti |
Frazeologija
⃟ biti u čijim pandžama, pasti u čije pandže pren. biti naći se u čijoj vlasti
Onomastika
♦ pr. (nadimačka): Pȃndža (550, Vinkovci, Drniš, I Slavonija, sred. Dalmacija), Pȃndžić (640, S Dalmacija, Zagora, Slavonija), Pȃnđa (Biograd, Vinkovci, S Dalmacija, I Slavonija), Pȃnđić (Požega, Vinkovci, Solin), Pȃnžić (Makarska, Vrgorac, sred. Dalmacija, Istra)
Etimologija
✧ tur. pençe ← perz. penǧe ← penǧ: pet
