mámiti
mámiti (koga, što) nesvrš. 〈prez. mȃmīm, pril. sad. -mēći, gl. im. -mljēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| mamiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | mamim |
| 2. | mamiš |
| 3. | mami |
| množina | |
| 1. | mamimo |
| 2. | mamite |
| 3. | mame |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | mamit ću |
| 2. | mamit ćeš |
| 3. | mamit će |
| množina | |
| 1. | mamit ćemo |
| 2. | mamit ćete |
| 3. | mamit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | mamljah |
| 2. | mamljaše |
| 3. | mamljaše |
| množina | |
| 1. | mamljasmo |
| 2. | mamljaste |
| 3. | mamljahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | mamio sam |
| 2. | mamio si |
| 3. | mamio je |
| množina | |
| 1. | mamili smo |
| 2. | mamili ste |
| 3. | mamili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam mamio |
| 2. | bio si mamio |
| 3. | bio je mamio |
| množina | |
| 1. | bili smo mamili |
| 2. | bili ste mamili |
| 3. | bili su mamili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | mami |
| množina | |
| 1. | mamimo |
| 2. | mamite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| mameći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| mamio, mamila, mamilo | |
| mamili, mamile, mamila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| mamljen, mamljena, mamljeno | |
| mamljeni, mamljene, mamljena | |
Definicija
| 1. | privlačiti čime, činiti da tko dođe, da izađe, da se približi s namjerom da se provede neki cilj, namjera i sl. (o osobama) |
| 2. | privlačiti na prevaru upotrebljavajući mamac da bi bile uhvaćene (o životinjama) |
| 3. | nastojati dobiti prošenjem, tražiti načina da se što dobije raznim uvjeravanjima, nalaženjem razloga i sl. [mamiti novac]; cijediti, cincariti, cincati, dramčiti, drančiti, kamčiti, musti, žicati |
Etimologija
✧ prasl. *mamiti (slov. mamiti, polj. mamić)
