mȉlovati
mȉlovati (koga, što, se) nesvrš. 〈prez. -lujēm (se), pril. sad. -lujūći (se), gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| milovati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | milujem |
| 2. | miluješ |
| 3. | miluje |
| množina | |
| 1. | milujemo |
| 2. | milujete |
| 3. | miluju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | milovat ću |
| 2. | milovat ćeš |
| 3. | milovat će |
| množina | |
| 1. | milovat ćemo |
| 2. | milovat ćete |
| 3. | milovat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | milovah |
| 2. | milovaše |
| 3. | milovaše |
| množina | |
| 1. | milovasmo |
| 2. | milovaste |
| 3. | milovahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | milovao sam |
| 2. | milovao si |
| 3. | milovao je |
| množina | |
| 1. | milovali smo |
| 2. | milovali ste |
| 3. | milovali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam milovao |
| 2. | bio si milovao |
| 3. | bio je milovao |
| množina | |
| 1. | bili smo milovali |
| 2. | bili ste milovali |
| 3. | bili su milovali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | miluj |
| množina | |
| 1. | milujmo |
| 2. | milujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| milujući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| milovao, milovala, milovalo | |
| milovali, milovale, milovala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| milovan, milovana, milovano | |
| milovani, milovane, milovana | |
Definicija
| 1. | nježno prelaziti rukom, gladiti s nježnošću |
| 2. | pren. ekspr. nježno postupati [vjetar joj miluje kosu] |
| 3. | arh. jez. knjiž. voljeti |
Etimologija
✧ vidi mȉo
