mȉcati
mȉcati (koga, što, se) nesvrš. 〈prez. mȉčēm (se), pril. sad. mȉčūći (se), imp. mȉči (se), gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| micati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | mičem |
| 2. | mičeš |
| 3. | miče |
| množina | |
| 1. | mičemo |
| 2. | mičete |
| 3. | miču |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | micat ću |
| 2. | micat ćeš |
| 3. | micat će |
| množina | |
| 1. | micat ćemo |
| 2. | micat ćete |
| 3. | micat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | micah |
| 2. | micaše |
| 3. | micaše |
| množina | |
| 1. | micasmo |
| 2. | micaste |
| 3. | micahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | micao sam |
| 2. | micao si |
| 3. | micao je |
| množina | |
| 1. | micali smo |
| 2. | micali ste |
| 3. | micali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam micao |
| 2. | bio si micao |
| 3. | bio je micao |
| množina | |
| 1. | bili smo micali |
| 2. | bili ste micali |
| 3. | bili su micali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | miči |
| množina | |
| 1. | mičimo |
| 2. | mičite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| mičući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| micao, micala, micalo | |
| micali, micale, micala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| mican, micana, micano | |
| micani, micane, micana | |
Etimologija
✧ vidi màknuti
