atrìbūt
atrìbūt m 〈G atribúta〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | atribut |
| G | atributa |
| D | atributu |
| A | atribut |
| V | atribute |
| L | atributu |
| I | atributom |
| množina | |
| N | atributi |
| G | atributa |
| D | atributima |
| A | atribute |
| V | atributi |
| L | atributima |
| I | atributima |
Definicija
| 1. | karakteristična oznaka predmeta ili pojma; svojstvo, značajka |
| 2. | gram. riječ, pridjev, zamjenica ili broj koji pobliže označuje drugu riječ [snažan mladić] |
Etimologija
✧ lat. attributum: pridano, dodijeljeno, pripisano ← attribuere ≃ ad- + tribuere: odrediti (plemenu), klasificirati, pripisati
