lòviti
lòviti (koga, što) nesvrš. 〈prez. -īm, pril. sad. -vēći, gl. im. -vljēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| loviti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | lovim |
| 2. | loviš |
| 3. | lovi |
| množina | |
| 1. | lovimo |
| 2. | lovite |
| 3. | love |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | lovit ću |
| 2. | lovit ćeš |
| 3. | lovit će |
| množina | |
| 1. | lovit ćemo |
| 2. | lovit ćete |
| 3. | lovit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | lovljah |
| 2. | lovljaše |
| 3. | lovljaše |
| množina | |
| 1. | lovljasmo |
| 2. | lovljaste |
| 3. | lovljahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | lovio sam |
| 2. | lovio si |
| 3. | lovio je |
| množina | |
| 1. | lovili smo |
| 2. | lovili ste |
| 3. | lovili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam lovio |
| 2. | bio si lovio |
| 3. | bio je lovio |
| množina | |
| 1. | bili smo lovili |
| 2. | bili ste lovili |
| 3. | bili su lovili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | lovi |
| množina | |
| 1. | lovimo |
| 2. | lovite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| loveći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| lovio, lovila, lovilo | |
| lovili, lovile, lovila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| lovljen, lovljena, lovljeno | |
| lovljeni, lovljene, lovljena | |
Definicija
| 1. | hvatati ili ubijati životinje u prirodi |
| 2. | pren. a. paziti da što ne promakne, nastojati se kome približiti ili što dobiti [loviti muža] b. tražiti koga da ga se uhapsi [loviti čovjeka] c. pren. nastojati pridobiti što; tražiti |
Frazeologija
⃟ loviti u mutnom nastojati se snaći na brzinu, na tuđ račun, iskoristiti nejasne propise i sl.
Etimologija
✧ vidi lȏv
