ljúljati
ljúljati (se, koga, što) nesvrš. 〈prez. ljẉljām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| ljuljati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | ljuljam |
| 2. | ljuljaš |
| 3. | ljulja |
| množina | |
| 1. | ljuljamo |
| 2. | ljuljate |
| 3. | ljuljaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | ljuljat ću |
| 2. | ljuljat ćeš |
| 3. | ljuljat će |
| množina | |
| 1. | ljuljat ćemo |
| 2. | ljuljat ćete |
| 3. | ljuljat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | ljuljah |
| 2. | ljuljaše |
| 3. | ljuljaše |
| množina | |
| 1. | ljuljasmo |
| 2. | ljuljaste |
| 3. | ljuljahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | ljuljao sam |
| 2. | ljuljao si |
| 3. | ljuljao je |
| množina | |
| 1. | ljuljali smo |
| 2. | ljuljali ste |
| 3. | ljuljali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam ljuljao |
| 2. | bio si ljuljao |
| 3. | bio je ljuljao |
| množina | |
| 1. | bili smo ljuljali |
| 2. | bili ste ljuljali |
| 3. | bili su ljuljali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | ljuljaj |
| množina | |
| 1. | ljuljajmo |
| 2. | ljuljajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| ljuljajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| ljuljao, ljuljala, ljuljalo | |
| ljuljali, ljuljale, ljuljala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| ljuljan, ljuljana, ljuljano | |
| ljuljani, ljuljane, ljuljana | |
Definicija
činiti da se tko ili što ravnomjerno kreće naprijed-natrag ili s jedne strane na drugu; njihati, zibati
Etimologija
✧ prasl. *ljuljati (sę) (ukr. ljúljati, češ. lilati)
