raspisívati
raspisívati nesvrš. 〈prez. raspìsujēm, pril. sad. -sujūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| raspisivati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | raspisujem |
| 2. | raspisuješ |
| 3. | raspisuje |
| množina | |
| 1. | raspisujemo |
| 2. | raspisujete |
| 3. | raspisuju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | raspisivat ću |
| 2. | raspisivat ćeš |
| 3. | raspisivat će |
| množina | |
| 1. | raspisivat ćemo |
| 2. | raspisivat ćete |
| 3. | raspisivat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | raspisivah |
| 2. | raspisivaše |
| 3. | raspisivaše |
| množina | |
| 1. | raspisivasmo |
| 2. | raspisivaste |
| 3. | raspisivahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | raspisivao sam |
| 2. | raspisivao si |
| 3. | raspisivao je |
| množina | |
| 1. | raspisivali smo |
| 2. | raspisivali ste |
| 3. | raspisivali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam raspisivao |
| 2. | bio si raspisivao |
| 3. | bio je raspisivao |
| množina | |
| 1. | bili smo raspisivali |
| 2. | bili ste raspisivali |
| 3. | bili su raspisivali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | raspisuj |
| množina | |
| 1. | raspisujmo |
| 2. | raspisujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| raspisujući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| raspisivao, raspisivala, raspisivalo | |
| raspisivali, raspisivale, raspisivala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| raspisivan, raspisivana, raspisivano | |
| raspisivani, raspisivane, raspisivana | |
Etimologija
✧ vidi raspísati
