ràskrčmiti
ràskrčmiti (što) svrš. 〈prez. ràskrčmīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. ràskrčmljen〉
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| raskrčmiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | raskrčmim |
| 2. | raskrčmiš |
| 3. | raskrčmi |
| množina | |
| 1. | raskrčmimo |
| 2. | raskrčmite |
| 3. | raskrčme |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | raskrčmit ću |
| 2. | raskrčmit ćeš |
| 3. | raskrčmit će |
| množina | |
| 1. | raskrčmit ćemo |
| 2. | raskrčmit ćete |
| 3. | raskrčmit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | raskrčmih |
| 2. | raskrčmi |
| 3. | raskrčmi |
| množina | |
| 1. | raskrčmismo |
| 2. | raskrčmiste |
| 3. | raskrčmiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | raskrčmio sam |
| 2. | raskrčmio si |
| 3. | raskrčmio je |
| množina | |
| 1. | raskrčmili smo |
| 2. | raskrčmili ste |
| 3. | raskrčmili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam raskrčmio |
| 2. | bio si raskrčmio |
| 3. | bio je raskrčmio |
| množina | |
| 1. | bili smo raskrčmili |
| 2. | bili ste raskrčmili |
| 3. | bili su raskrčmili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | raskrčmi |
| množina | |
| 1. | raskrčmimo |
| 2. | raskrčmite |
| glagolski prilog prošli | |
| raskrčmivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| raskrčmio, raskrčmila, raskrčmilo | |
| raskrčmili, raskrčmile, raskrčmila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| raskrčmljen, raskrčmljena, raskrčmljeno | |
| raskrčmljeni, raskrčmljene, raskrčmljena | |