priznávati
priznávati nesvrš. 〈prez. prìznājēm, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| priznavati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | priznajem |
| 2. | priznaješ |
| 3. | priznaje |
| množina | |
| 1. | priznajemo |
| 2. | priznajete |
| 3. | priznaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | priznavat ću |
| 2. | priznavat ćeš |
| 3. | priznavat će |
| množina | |
| 1. | priznavat ćemo |
| 2. | priznavat ćete |
| 3. | priznavat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | priznavah |
| 2. | priznavaše |
| 3. | priznavaše |
| množina | |
| 1. | priznavasmo |
| 2. | priznavaste |
| 3. | priznavahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | priznavao sam |
| 2. | priznavao si |
| 3. | priznavao je |
| množina | |
| 1. | priznavali smo |
| 2. | priznavali ste |
| 3. | priznavali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam priznavao |
| 2. | bio si priznavao |
| 3. | bio je priznavao |
| množina | |
| 1. | bili smo priznavali |
| 2. | bili ste priznavali |
| 3. | bili su priznavali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | priznaj |
| množina | |
| 1. | priznajmo |
| 2. | priznajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| priznajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| priznavao, priznavala, priznavalo | |
| priznavali, priznavale, priznavala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| priznavan, priznavana, priznavano | |
| priznavani, priznavane, priznavana | |
Etimologija
✧ vidi prìznati
