prìviti
prìviti svrš. 〈prez. prȉvijēm, pril. pr. -īvši, prid. trp. privìjen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| priviti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | privijem |
| 2. | priviješ |
| 3. | privije |
| množina | |
| 1. | privijemo |
| 2. | privijete |
| 3. | priviju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | privit ću |
| 2. | privit ćeš |
| 3. | privit će |
| množina | |
| 1. | privit ćemo |
| 2. | privit ćete |
| 3. | privit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | privih |
| 2. | privi |
| 3. | privi |
| množina | |
| 1. | privismo |
| 2. | priviste |
| 3. | priviše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | privio sam |
| 2. | privio si |
| 3. | privio je |
| množina | |
| 1. | privili smo |
| 2. | privili ste |
| 3. | privili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam privio |
| 2. | bio si privio |
| 3. | bio je privio |
| množina | |
| 1. | bili smo privili |
| 2. | bili ste privili |
| 3. | bili su privili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | privij |
| množina | |
| 1. | privijmo |
| 2. | privijte |
| glagolski prilog prošli | |
| privivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| privio, privila, privilo | |
| privili, privile, privila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| privijen / privit, privijena / privita, privijeno / privito | |
| privijeni / priviti, privijene / privite, privijena / privita | |
Definicija
| 1. | (što na što) staviti ono što izravno dolazi na ranu i poviti [priviti melem] |
| 2. | (koga) privinuti (2) |
| 3. | (se) a. priljubiti se omatajući se (ob. o biljkama) b. privinuti (3) |
Frazeologija
⃟ na ranu bi ga privio (tako je) dobar, plemenit čovjek
Etimologija
✧ pri- + v. viti
