pròdrijēti
pròdrijēti svrš. 〈prez. prȍdrēm, pril. pr. -ēvši, prid. rad. prȍdrō〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| prodrijeti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | prodrem |
| 2. | prodreš |
| 3. | prodre |
| množina | |
| 1. | prodremo |
| 2. | prodrete |
| 3. | prodru |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | prodrijet ću |
| 2. | prodrijet ćeš |
| 3. | prodrijet će |
| množina | |
| 1. | prodrijet ćemo |
| 2. | prodrijet ćete |
| 3. | prodrijet će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | prodrijeh |
| 2. | prodrije |
| 3. | prodrije |
| množina | |
| 1. | prodrijesmo |
| 2. | prodrijeste |
| 3. | prodriješe |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | prodro sam |
| 2. | prodro si |
| 3. | prodro je |
| množina | |
| 1. | prodrli smo |
| 2. | prodrli ste |
| 3. | prodrli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam prodro |
| 2. | bio si prodro |
| 3. | bio je prodro |
| množina | |
| 1. | bili smo prodrli |
| 2. | bili ste prodrli |
| 3. | bili su prodrli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | prodri |
| množina | |
| 1. | prodrimo |
| 2. | prodrite |
| glagolski prilog prošli | |
| prodrijevši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| prodro, prodrla, prodrlo | |
| prodrli, prodrle, prodrla | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| prodrt, prodrta, prodrto | |
| prodrti, prodrte, prodrta | |
Definicija
| 1. | a. (kroz što) proći, probiti (se) i izići na drugu stranu b. (u što) pren. udubivši se u što shvatiti, razumjeti bit čega |
| 2. | (u što) naglo zaći u što |
| 3. | (do koga, u što) svladavši prepreke probiti se, stići, postići što [prodrijeti do ministra] |
| 4. | (se) poderati se, razderati se |
Etimologija
✧ pro-4 + prasl. *derti ≃ v. derati
