prodúžiti
prodúžiti svrš. 〈prez. pròdūžīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. pròdūžen, gl. im. produžénje〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| produžiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | produžim |
| 2. | produžiš |
| 3. | produži |
| množina | |
| 1. | produžimo |
| 2. | produžite |
| 3. | produže |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | produžit ću |
| 2. | produžit ćeš |
| 3. | produžit će |
| množina | |
| 1. | produžit ćemo |
| 2. | produžit ćete |
| 3. | produžit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | produžih |
| 2. | produži |
| 3. | produži |
| množina | |
| 1. | produžismo |
| 2. | produžiste |
| 3. | produžiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | produžio sam |
| 2. | produžio si |
| 3. | produžio je |
| množina | |
| 1. | produžili smo |
| 2. | produžili ste |
| 3. | produžili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam produžio |
| 2. | bio si produžio |
| 3. | bio je produžio |
| množina | |
| 1. | bili smo produžili |
| 2. | bili ste produžili |
| 3. | bili su produžili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | produži |
| množina | |
| 1. | produžimo |
| 2. | produžite |
| glagolski prilog prošli | |
| produživši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| produžio, produžila, produžilo | |
| produžili, produžile, produžila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| produžen, produžena, produženo | |
| produženi, produžene, produžena | |
Definicija
| 1. | (što) a. učiniti dužim b. nastaviti c. pomaknuti rok čemu d. krenuti dalje |
| 2. | (se) a. nastaviti se b. narasti (o djeci) |
