proklìjati
proklìjati () svrš. 〈prez. proklìjām, pril. pr. -āvši, prid. rad. prȍklijao〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| proklijati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | proklijem |
| 2. | prokliješ |
| 3. | proklije |
| množina | |
| 1. | proklijemo |
| 2. | proklijete |
| 3. | prokliju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | proklijat ću |
| 2. | proklijat ćeš |
| 3. | proklijat će |
| množina | |
| 1. | proklijat ćemo |
| 2. | proklijat ćete |
| 3. | proklijat će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | proklijah |
| 2. | proklija |
| 3. | proklija |
| množina | |
| 1. | proklijasmo |
| 2. | proklijaste |
| 3. | proklijaše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | proklijao sam |
| 2. | proklijao si |
| 3. | proklijao je |
| množina | |
| 1. | proklijali smo |
| 2. | proklijali ste |
| 3. | proklijali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam proklijao |
| 2. | bio si proklijao |
| 3. | bio je proklijao |
| množina | |
| 1. | bili smo proklijali |
| 2. | bili ste proklijali |
| 3. | bili su proklijali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | proklij |
| množina | |
| 1. | proklijmo |
| 2. | proklijte |
| glagolski prilog prošli | |
| proklijavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| proklijao, proklijala, proklijalo | |
| proklijali, proklijale, proklijala | |
Definicija
| 1. | izrasti iz zemlje; izbiti (o sjemenkama, lukovicama i dr.) |
| 2. | pustiti klice (o krumpiru, luku i dr.) |
Etimologija
✧ pro-4 + v. klijati
