pȑtiti1
pȑtiti1 (koga, što) nesvrš. 〈prez. pȑtīm, pril. sad. pȑtēći, gl. im. pȑćēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| prtiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | prtim |
| 2. | prtiš |
| 3. | prti |
| množina | |
| 1. | prtimo |
| 2. | prtite |
| 3. | prte |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | prtit ću |
| 2. | prtit ćeš |
| 3. | prtit će |
| množina | |
| 1. | prtit ćemo |
| 2. | prtit ćete |
| 3. | prtit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | prćah |
| 2. | prćaše |
| 3. | prćaše |
| množina | |
| 1. | prćasmo |
| 2. | prćaste |
| 3. | prćahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | prtio sam |
| 2. | prtio si |
| 3. | prtio je |
| množina | |
| 1. | prtili smo |
| 2. | prtili ste |
| 3. | prtili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam prtio |
| 2. | bio si prtio |
| 3. | bio je prtio |
| množina | |
| 1. | bili smo prtili |
| 2. | bili ste prtili |
| 3. | bili su prtili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | prti |
| množina | |
| 1. | prtimo |
| 2. | prtite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| prteći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| prtio, prtila, prtilo | |
| prtili, prtile, prtila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| prćen, prćena, prćeno | |
| prćeni, prćene, prćena | |
Definicija
| 1. | a. dizati, tovariti na leđa da se ponese b. pren. stavljati, uzimati na sebe neugodan ili nepotreban zadatak, obvezati se na što |
| 2. | nositi na leđima |
Onomastika
♦ pr. (nadimačko): Pȑčić (Samobor, Zagreb i okolica), Pẕtija (Pula), Pẕtina (Donji Lapac, v. i prten), Pȑtljaga (Sinj, Pokuplje)
Etimologija
✧ ≃ slov. prtiti ? ≃ v. prten1 (prvotno značenje bilo bi: vezati naprtnjaču komadom tkanine)
