províriti
províriti () svrš. 〈prez. pròvīrīm, pril. pr. -īvši, prid. rad. provírio〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| proviriti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | provirim |
| 2. | proviriš |
| 3. | proviri |
| množina | |
| 1. | provirimo |
| 2. | provirite |
| 3. | provire |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | provirit ću |
| 2. | provirit ćeš |
| 3. | provirit će |
| množina | |
| 1. | provirit ćemo |
| 2. | provirit ćete |
| 3. | provirit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | provirih |
| 2. | proviri |
| 3. | proviri |
| množina | |
| 1. | provirismo |
| 2. | proviriste |
| 3. | proviriše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | provirio sam |
| 2. | provirio si |
| 3. | provirio je |
| množina | |
| 1. | provirili smo |
| 2. | provirili ste |
| 3. | provirili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam provirio |
| 2. | bio si provirio |
| 3. | bio je provirio |
| množina | |
| 1. | bili smo provirili |
| 2. | bili ste provirili |
| 3. | bili su provirili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | proviri |
| množina | |
| 1. | provirimo |
| 2. | provirite |
| glagolski prilog prošli | |
| provirivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| provirio, provirila, provirilo | |
| provirili, provirile, provirila | |
Definicija
| 1. | a. krišom pogledati kroz uzak otvor b. izviriti |
| 2. | postati djelomično vidljiv, pokazati se, pojaviti se |
| 3. | pojaviti se iz poderane obuće ili odjeće [prst provirio; laktovi provirili] |
Etimologija
✧ pro-4 + v. viriti
