provòditi
provòditi (koga, što, se) nesvrš. 〈prez. pròvodīm, pril. sad. pròvodēći, gl. im. pròvođēnje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| provoditi | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | provodim |
| 2. | provodiš |
| 3. | provodi |
| množina | |
| 1. | provodimo |
| 2. | provodite |
| 3. | provode |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | provodit ću |
| 2. | provodit ćeš |
| 3. | provodit će |
| množina | |
| 1. | provodit ćemo |
| 2. | provodit ćete |
| 3. | provodit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | provođah |
| 2. | provođaše |
| 3. | provođaše |
| množina | |
| 1. | provođasmo |
| 2. | provođaste |
| 3. | provođahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | provodio sam |
| 2. | provodio si |
| 3. | provodio je |
| množina | |
| 1. | provodili smo |
| 2. | provodili ste |
| 3. | provodili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam provodio |
| 2. | bio si provodio |
| 3. | bio je provodio |
| množina | |
| 1. | bili smo provodili |
| 2. | bili ste provodili |
| 3. | bili su provodili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | provodi |
| množina | |
| 1. | provodimo |
| 2. | provodite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| provodeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| provodio, provodila, provodilo | |
| provodili, provodile, provodila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| provođen, provođena, provođeno | |
| provođeni, provođene, provođena | |
Frazeologija
⃟ provoditi svoje (svoju volju) postupati samovoljno, biti tvrdoglav
Etimologija
✧ pro-4 + v. voditi
