rábiti
rábiti (što) nesvrš. 〈prez. rȃbīm, pril. sad. rábēći, prid. trp. rȃbljen, gl. im. rábljēnje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| rabiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | rabim |
| 2. | rabiš |
| 3. | rabi |
| množina | |
| 1. | rabimo |
| 2. | rabite |
| 3. | rabe |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | rabit ću |
| 2. | rabit ćeš |
| 3. | rabit će |
| množina | |
| 1. | rabit ćemo |
| 2. | rabit ćete |
| 3. | rabit će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | rabljah |
| 2. | rabljaše |
| 3. | rabljaše |
| množina | |
| 1. | rabljasmo |
| 2. | rabljaste |
| 3. | rabljahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | rabio sam |
| 2. | rabio si |
| 3. | rabio je |
| množina | |
| 1. | rabili smo |
| 2. | rabili ste |
| 3. | rabili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam rabio |
| 2. | bio si rabio |
| 3. | bio je rabio |
| množina | |
| 1. | bili smo rabili |
| 2. | bili ste rabili |
| 3. | bili su rabili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | rabi |
| množina | |
| 1. | rabimo |
| 2. | rabite |
| glagolski prilog sadašnji | |
| rabeći | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| rabio, rabila, rabilo | |
| rabili, rabile, rabila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| rabljen, rabljena, rabljeno | |
| rabljeni, rabljene, rabljena | |
Definicija
trošiti što, ob. ograničenog trajanja; upotrebljavati [rabiti sredstvo za pranje suđa]
Etimologija
✧ prasl. *orbiti (stsl. rabiti, polj. robić: raditi), v. rob
