stòvariti
stòvariti svrš. 〈prez. -īm, pril. pr. -īvši, prid. trp. stòvaren〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| stovariti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | stovarim |
| 2. | stovariš |
| 3. | stovari |
| množina | |
| 1. | stovarimo |
| 2. | stovarite |
| 3. | stovare |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | stovarit ću |
| 2. | stovarit ćeš |
| 3. | stovarit će |
| množina | |
| 1. | stovarit ćemo |
| 2. | stovarit ćete |
| 3. | stovarit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | stovarih |
| 2. | stovari |
| 3. | stovari |
| množina | |
| 1. | stovarismo |
| 2. | stovariste |
| 3. | stovariše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | stovario sam |
| 2. | stovario si |
| 3. | stovario je |
| množina | |
| 1. | stovarili smo |
| 2. | stovarili ste |
| 3. | stovarili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam stovario |
| 2. | bio si stovario |
| 3. | bio je stovario |
| množina | |
| 1. | bili smo stovarili |
| 2. | bili ste stovarili |
| 3. | bili su stovarili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | stovari |
| množina | |
| 1. | stovarimo |
| 2. | stovarite |
| glagolski prilog prošli | |
| stovarivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| stovario, stovarila, stovarilo | |
| stovarili, stovarile, stovarila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| stovaren, stovarena, stovareno | |
| stovareni, stovarene, stovarena | |
Definicija
izvaditi, skinuti, zbaciti tovar; iskrcati
