bȍckati
bȍckati (koga, što) nesvrš. 〈prez. -ām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| bockati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | bockam |
| 2. | bockaš |
| 3. | bocka |
| množina | |
| 1. | bockamo |
| 2. | bockate |
| 3. | bockaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | bockat ću |
| 2. | bockat ćeš |
| 3. | bockat će |
| množina | |
| 1. | bockat ćemo |
| 2. | bockat ćete |
| 3. | bockat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bockah |
| 2. | bockaše |
| 3. | bockaše |
| množina | |
| 1. | bockasmo |
| 2. | bockaste |
| 3. | bockahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | bockao sam |
| 2. | bockao si |
| 3. | bockao je |
| množina | |
| 1. | bockali smo |
| 2. | bockali ste |
| 3. | bockali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam bockao |
| 2. | bio si bockao |
| 3. | bio je bockao |
| množina | |
| 1. | bili smo bockali |
| 2. | bili ste bockali |
| 3. | bili su bockali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | bockaj |
| množina | |
| 1. | bockajmo |
| 2. | bockajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| bockajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| bockao, bockala, bockalo | |
| bockali, bockale, bockala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| bockan, bockana, bockano | |
| bockani, bockane, bockana | |
Definicija
| 1. | dem. od bosti; bocati, botkati, usp. backati |
| 2. | pren. peckati koga; zadirkivati |
Etimologija
✧ vidi bȍsti
