sìntaksa
sìntaksa ž 〈G mn sȉntāksā〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | sintaksa |
| G | sintakse |
| D | sintaksi |
| A | sintaksu |
| V | sintakso |
| L | sintaksi |
| I | sintaksom |
| množina | |
| N | sintakse |
| G | sintaksa |
| D | sintaksama |
| A | sintakse |
| V | sintakse |
| L | sintaksama |
| I | sintaksama |
Definicija
| 1. | lingv. dio gramatike koji proučava poredak, razmještaj i međusobno slaganje riječi u izraze ili sintagme (sintaksa izraza), rečenične službe (sintaksa rečenice) i slaganje rečenica u veće cjeline (sintaksa teksta) [sintaksa glagolskih vremena; sintaksa rečenice]; skladnja |
| 2. | a. log. disciplina koja se bavi proučavanjem unutarnje strukture logičkoga sustava b. inform. gramatika i rječnik nekog programskog jezika |
Sintagma
∆ sintaksa padeža gramatička disciplina koja proučava službe pojedinih padeža u nekom jezičnom kontekstu
Etimologija
✧ grč. sýntaksis: slaganje u red, uređivanje ≃ sin- + táksis: red
