sinkretìzam
sinkretìzam m 〈G -zma, N mn -zmi〉
Izvedeni oblici
| jednina | |
|---|---|
| N | sinkretizam |
| G | sinkretizma |
| D | sinkretizmu |
| A | sinkretizam |
| V | sinkretizme |
| L | sinkretizmu |
| I | sinkretizmom |
| množina | |
| N | sinkretizmi |
| G | sinkretizama |
| D | sinkretizmima |
| A | sinkretizme |
| V | sinkretizmi |
| L | sinkretizmima |
| I | sinkretizmima |
Definicija
| 1. | nerazdvojno stanje čega [prvobitna umjetnost ima jasna obilježja sinkretizma sastoji se od više nedjeljivih i neodijeljenih dijelova: glazba, pokret, govor] |
| 2. | filozofski ili teološki sustav koji nastoji spojiti nekoliko različitih učenja |
| 3. | lingv. pojava da jedan oblik obavlja istodobno više od jedne funkcije; jednačenje raznih entiteta u novoj strukturi ili obliku [sinkretizam padeža npr. izjednačavanje oblika genitiva, dativa, lokativa i instrumentala u nekih imenica: kosti]; sinkretizacija |
Etimologija
✧ grč. sygkrētismós: savez Krećana (po predaji kretski su se gradovi ujedinjavali protiv zajedničkih neprijatelja) ≃ sin- + Krȇtes: Krećani + -izam
