sjedinjávati
sjedinjávati (što, se) nesvrš. 〈prez. sjedìnjāvām, pril. sad. -ajūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| sjedinjavati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjavam |
| 2. | sjedinjavaš |
| 3. | sjedinjava |
| množina | |
| 1. | sjedinjavamo |
| 2. | sjedinjavate |
| 3. | sjedinjavaju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjavat ću |
| 2. | sjedinjavat ćeš |
| 3. | sjedinjavat će |
| množina | |
| 1. | sjedinjavat ćemo |
| 2. | sjedinjavat ćete |
| 3. | sjedinjavat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjavah |
| 2. | sjedinjavaše |
| 3. | sjedinjavaše |
| množina | |
| 1. | sjedinjavasmo |
| 2. | sjedinjavaste |
| 3. | sjedinjavahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjavao sam |
| 2. | sjedinjavao si |
| 3. | sjedinjavao je |
| množina | |
| 1. | sjedinjavali smo |
| 2. | sjedinjavali ste |
| 3. | sjedinjavali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam sjedinjavao |
| 2. | bio si sjedinjavao |
| 3. | bio je sjedinjavao |
| množina | |
| 1. | bili smo sjedinjavali |
| 2. | bili ste sjedinjavali |
| 3. | bili su sjedinjavali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | sjedinjavaj |
| množina | |
| 1. | sjedinjavajmo |
| 2. | sjedinjavajte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| sjedinjavajući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| sjedinjavao, sjedinjavala, sjedinjavalo | |
| sjedinjavali, sjedinjavale, sjedinjavala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| sjedinjavan, sjedinjavana, sjedinjavano | |
| sjedinjavani, sjedinjavane, sjedinjavana | |
Etimologija
✧ vidi sjedíniti
