sjedíniti
sjedíniti svrš. 〈prez. sjèdīnīm, pril. pr. -īvši, prid. trp. sjèdīnjen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| sjediniti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | sjedinim |
| 2. | sjediniš |
| 3. | sjedini |
| množina | |
| 1. | sjedinimo |
| 2. | sjedinite |
| 3. | sjedine |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | sjedinit ću |
| 2. | sjedinit ćeš |
| 3. | sjedinit će |
| množina | |
| 1. | sjedinit ćemo |
| 2. | sjedinit ćete |
| 3. | sjedinit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | sjedinih |
| 2. | sjedini |
| 3. | sjedini |
| množina | |
| 1. | sjedinismo |
| 2. | sjediniste |
| 3. | sjediniše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | sjedinio sam |
| 2. | sjedinio si |
| 3. | sjedinio je |
| množina | |
| 1. | sjedinili smo |
| 2. | sjedinili ste |
| 3. | sjedinili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam sjedinio |
| 2. | bio si sjedinio |
| 3. | bio je sjedinio |
| množina | |
| 1. | bili smo sjedinili |
| 2. | bili ste sjedinili |
| 3. | bili su sjedinili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | sjedini |
| množina | |
| 1. | sjedinimo |
| 2. | sjedinite |
| glagolski prilog prošli | |
| sjedinivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| sjedinio, sjedinila, sjedinilo | |
| sjedinili, sjedinile, sjedinila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| sjedinjen, sjedinjena, sjedinjeno | |
| sjedinjeni, sjedinjene, sjedinjena | |
Definicija
| 1. | (što) spojiti jedno s drugim, sastaviti u cjelinu; ujediniti |
| 2. | (se) spojiti se u jednu cjelinu; ujediniti se |
Etimologija
✧ s (a)- + v. jedan
