sjedinjívati
sjedinjívati (što, se) nesvrš. 〈prez. sjedìnjujēm, pril. sad. sjedìnjujūći, gl. im. -ānje〉,
Izvedeni oblici
| Nesvršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| sjedinjivati | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjujem |
| 2. | sjedinjuješ |
| 3. | sjedinjuje |
| množina | |
| 1. | sjedinjujemo |
| 2. | sjedinjujete |
| 3. | sjedinjuju |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjivat ću |
| 2. | sjedinjivat ćeš |
| 3. | sjedinjivat će |
| množina | |
| 1. | sjedinjivat ćemo |
| 2. | sjedinjivat ćete |
| 3. | sjedinjivat će |
| imperfekt | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjivah |
| 2. | sjedinjivaše |
| 3. | sjedinjivaše |
| množina | |
| 1. | sjedinjivasmo |
| 2. | sjedinjivaste |
| 3. | sjedinjivahu |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | sjedinjivao sam |
| 2. | sjedinjivao si |
| 3. | sjedinjivao je |
| množina | |
| 1. | sjedinjivali smo |
| 2. | sjedinjivali ste |
| 3. | sjedinjivali su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam sjedinjivao |
| 2. | bio si sjedinjivao |
| 3. | bio je sjedinjivao |
| množina | |
| 1. | bili smo sjedinjivali |
| 2. | bili ste sjedinjivali |
| 3. | bili su sjedinjivali |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | sjedinjuj |
| množina | |
| 1. | sjedinjujmo |
| 2. | sjedinjujte |
| glagolski prilog sadašnji | |
| sjedinjujući | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| sjedinjivao, sjedinjivala, sjedinjivalo | |
| sjedinjivali, sjedinjivale, sjedinjivala | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| sjedinjivan, sjedinjivana, sjedinjivano | |
| sjedinjivani, sjedinjivane, sjedinjivana | |
Etimologija
✧ vidi sjedíniti
