skvȑčiti
skvȑčiti (što, se) svrš. 〈prez. -īm (se), pril. pr. -īvši (se), prid. trp. skvȑčen〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| skvrčiti | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | skvrčim |
| 2. | skvrčiš |
| 3. | skvrči |
| množina | |
| 1. | skvrčimo |
| 2. | skvrčite |
| 3. | skvrče |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | skvrčit ću |
| 2. | skvrčit ćeš |
| 3. | skvrčit će |
| množina | |
| 1. | skvrčit ćemo |
| 2. | skvrčit ćete |
| 3. | skvrčit će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | skvrčih |
| 2. | skvrči |
| 3. | skvrči |
| množina | |
| 1. | skvrčismo |
| 2. | skvrčiste |
| 3. | skvrčiše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | skvrčio sam |
| 2. | skvrčio si |
| 3. | skvrčio je |
| množina | |
| 1. | skvrčili smo |
| 2. | skvrčili ste |
| 3. | skvrčili su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam skvrčio |
| 2. | bio si skvrčio |
| 3. | bio je skvrčio |
| množina | |
| 1. | bili smo skvrčili |
| 2. | bili ste skvrčili |
| 3. | bili su skvrčili |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | skvrči |
| množina | |
| 1. | skvrčimo |
| 2. | skvrčite |
| glagolski prilog prošli | |
| skvrčivši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| skvrčio, skvrčila, skvrčilo | |
| skvrčili, skvrčile, skvrčila | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| skvrčen, skvrčena, skvrčeno | |
| skvrčeni, skvrčene, skvrčena | |
Definicija
izgubiti ravno držanje, zgrčiti (se), saviti u zglobovima, iskriviti (se), zgrčiti (se), zgrbiti (se)
Etimologija
✧ s (a)- + v. kvrčiti se, kvrga
