smàknuti
smàknuti (smȁći) svrš. 〈prez. smȁknēm, pril. pr. -ūvši, prid. trp. smȁknūt〉
Izvedeni oblici
| Svršeni | |
|---|---|
| infinitiv | |
| smaći | |
| prezent | |
| jednina | |
| 1. | smaknem |
| 2. | smakneš |
| 3. | smakne |
| množina | |
| 1. | smaknemo |
| 2. | smaknete |
| 3. | smaknu |
| futur | |
| jednina | |
| 1. | smaći ću |
| 2. | smaći ćeš |
| 3. | smaći će |
| množina | |
| 1. | smaći ćemo |
| 2. | smaći ćete |
| 3. | smaći će |
| aorist | |
| jednina | |
| 1. | smakoh |
| 2. | smače |
| 3. | smače |
| množina | |
| 1. | smakosmo |
| 2. | smakoste |
| 3. | smakoše |
| perfekt | |
| jednina | |
| 1. | smakao sam |
| 2. | smakao si |
| 3. | smakao je |
| množina | |
| 1. | smakli smo |
| 2. | smakli ste |
| 3. | smakli su |
| pluskvamperfekt | |
| jednina | |
| 1. | bio sam smakao |
| 2. | bio si smakao |
| 3. | bio je smakao |
| množina | |
| 1. | bili smo smakli |
| 2. | bili ste smakli |
| 3. | bili su smakli |
| imperativ | |
| jednina | |
| 2. | smakni |
| množina | |
| 1. | smaknimo |
| 2. | smaknite |
| glagolski prilog prošli | |
| smakavši | |
| glagolski pridjev aktivni | |
| smakao, smakla, smaklo | |
| smakli, smakle, smakla | |
| glagolski pridjev pasivni | |
| smaknut, smaknuta, smaknuto | |
| smaknuti, smaknute, smaknuta | |
Definicija
| 1. | (što) ekspr. skinuti naglom kretnjom [smaknuti kapu] |
| 2. | (koga) pren. razg. ekspr. pogubiti |
Etimologija
✧ s (a)- + v. maknuti
